Αγαπητοί φίλοι

Η επιτροπή διαχείρισης αυτής της σελίδας αποφάσισε ότι για τη διασφάλιση του δημόσιου διαλόγου και για να αποφεύγονται πλατειασμοί και επαναλήψεις ή τυχόν μονοπωλήσεις του διαλόγου μεταξύ των συμμετεχόντων στη συζήτηση ενός θέματος, κάθε θέμα θα παραμένει ανοιχτό για συζήτηση για 10 μέρες και αμέσως μετά θα κλείνει η δυνατότητα ανάρτησης σχολίων (θα μπορεί, όμως, πάντα να διαβάσει κανείς τα σχόλια που έχουν ήδη αναρτηθεί).

Έτσι, το κείμενο του π. Σμέμαν για την πίστη δε θα είναι ανοιχτό για σχολιασμό μετά από ένα 24ωρο, ενώ σύντομα θα αναρτηθεί το επόμενο κείμενο προς συζήτηση.

Υπενθυμίζουμε πώς μέσα από αυτή την ηλεκτρονική σελίδα επιθυμούμε να δώσουμε τη δυνατότητα για ανταλλαγή αγωνιών και προβληματισμών σε όσους το επιθυμούν, χωρίς να έχουμε πάντα τις απαντήσεις για όλα τα θέματα. Οι απαντήσεις κατακτώνται με τη βοήθεια του Θεού μέσα από τον προσωπικό αγώνα και την αναζήτηση του καθενός από μας.

Ευχαριστούμε από καρδιάς για το αγκάλιασμα αυτής της προσπάθειας στο ξεκίνημά της.

Αυτά είπε ο απόστολος Θωμάς (που εορτάσαμε τη μνήμη του πριν λίγες μέρες, στις 6 του Οκτώβρη), ένας από τους δώδεκα μαθητές του Χριστού, μόλις άκουσε τα ευχάριστα νέα αυτών που είχαν δει τον σταυρωμένο και θαμμένο Διδάσκαλό τους να ανασταίνεται “εκ των νεκρών”. “Εάν μη ίδω … ου μη πιστεύσω”. Δεν είναι αυτή η “επιστημονική προσέγγιση” στο σύγχρονο λόγο μας; Ο Χριστός μας λέει όμως “μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες”, δίνοντάς μας μια άλλη προσέγγιση, ένα άλλο πρότυπο, μια άλλη δυνατότητα.

Εάν γνωρίζω μόνο ό,τι βλέπω, αγγίζω, μετρώ και αναλύω, πόσο λίγα πράγματα στην πραγματικότητα γνωρίζω! Ολόκληρος ο κόσμος τότε του ανθρώπινου πνεύματος πέφτει έξω, μαζί με όλη τη διαίσθηση και τη βαθιά γνώση που απορρέει όχι από το “βλέπω” ή “αγγίζω” αλλά από το “σκέφτομαι” και ιδιαίτερα από το “στοχάζομαι-θεωρώ”.

Αυτό που εκπίπτει είναι το πεδίο της γνώσης που για αιώνες ρίζωνε όχι στην εξωτερική, παρατηρήσιμη εμπειρία, αλλά σε μια άλλη ανθρώπινη ιδιότητα, σε μια καταπληκτική και ίσως ακατανόητη ικανότητα που ξεχωρίζει τους ανθρώπους από ο,τιδήποτε άλλο και τους κάνει αληθινά μοναδικούς. Τώρα ακόμη και τα ρομπότ, τα μηχανήματα και οι υπολογιστές μπορούν να αγγίξουν, να χειριστούν και να χρησιμοποιήσουν αντικείμενα, μπορούν να κάνουν ακριβείς μετρήσεις, ακόμη και προβλέψεις. Εδώ, όμως, είναι, κάτι που κανένα ρομπότ, υπό οποιαδήποτε συνθήκη, δε θα μπορούσε ποτέ να κάνει: να γεμίσει από θαύμα, από δέος, να αισθανθεί, να κινηθεί από τρυφερότητα, να χαρεί, να δει ο,τιδήποτε δεν μπορεί να ιδωθεί με οποιαδήποτε μέτρηση ή ανάλυση.

Είναι πράγματι αλήθεια πως δε βλέπεις ούτε ακούς; Είναι όντως αλήθεια πως στο βαθύτερο κομμάτι της συνείδησής σου, μακρυά από κάθε ανάλυση, μέτρηση και ψηλάφηση, ούτε βλέπεις ούτε αισθάνεσαι ένα άσβεστο, ακτινοβόλο φως, δεν ακούς τους ήχους μιας αιώνιας φωνής: “Εγώ ειμί η οδός, η ανάστασις και η ζωή…”; Είναι όντως αλήθεια πως στο βάθος της ψυχής σου δεν αναγνωρίζεις το Χριστό μέσα μας, μέσα μου να απαντά στον Θωμά “μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες”;

Σας προσκαλούμε σε μια συζήτηση γύρω από τι είναι πίστη για τον καθένα από μας και περιμένουμε τα σχόλια σας.

Κείμενο: από το “Εορτολόγιο” του π. Αλ. Σμέμαν

Εικόνα Αγ. Θωμά: π. Ανδρέας Tregubov

Φωτογραφία: “Birth of beauty” (Olga Peftieva)

Ακούστε: Fairuz – Good Friday

Ι

Να μη βουτήξεις

στα νερά,

να μην περάσεις πέρα

γιατί είν΄ η νύχτα αδιάβατη

και ο βυθός μικραίνει,

τα δίχτυα σκίζει,

σπάει κουπιά,

τα χέρια δένει κόμπο.

ΙΙ

Πέτρα μη ρίξεις

στο βυθό

σταγόνα να μη σε ΄βρει

γιατί αλλάζουν τα νερά

και σμίγουνε οι όχθες

κι όσοι το φως δε χάσουνε

χάνουν φωνή και γνώση.

ΙΙΙ

Δε γυρίζει πίσω.

Το ποτάμι και συ.

Σταμάτης Ν. Παπασταματέλος (από τη συλλογή “Άλλοι”, εκδ. Αρμός 1996)

(photo by Alexander Fursov)

Ακούστε:

Σταμάτης Σπανουδάκης – Για τη Σμύρνη (από το soundtrack της ταινίας “Νύφες”)

ένα διαδικτυακό σταυροδρόμι που θα διασταυρώνουμε τις σκέψεις μας και τις αναζητήσεις μας…

καλά συναπαντήματα!