Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μου στέλνουν πάντα καρτ-ποστάλ
από νησιά, μαμά.
Κι είναι πολύ συχνά,
μποέμ αρτίστες, μουσικοί,
αμήχανα παιδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Προσφέρουν δώματα με θέα
σε βαθιά νερά.
Τους νιώθω μυστικά,
να επιθυμούν ωκεανούς,
μα πάει η καρδιά ρηχά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα ‘θελα να φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Μ’ αυτοί περνούν, μαμά,
κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Αστέρια που αφήνουν ίχνη
οι νύχτες του έρωτα.
Με βία που ζητά,
ενός αδέσποτου παιδιού
να κλέψει την καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα ‘θελα να φέρω κάποιον λίγο πιο κοντά.
Μ’ αυτοί περνούν, μαμά.
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Οι άντρες περνούν, μαμά,
μ΄ένα χαμόγελο που μοιάζει με γκριμάτσα πια.
Κι αφού χτυπούν, μαμά,
μ΄αφήνουν με τα όνειρά μου,
μόνη μου ξανά.

Οι άντρες περνούν, μαμά.
Τί θα κερδίσω αν φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Αφού περνούν, μαμά
κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

Μουσική: Francois Bernheim

Στίχοι: Didier Berbelivien

Ερμηνεία: Patricia Kaas

Απόδοση στίχων στα ελληνικά: Χάρις Αλεξίου