σταυροδρόμι
το σημείο όπου συναντώνται δύο ή περισσότεροι δρόμοιαγάπη, πού ΄ναι η εκκλησιά σου
Κυκλοφορεί σε λίγες μέρες το ημερολόγιο της νεανικής συντροφιάς του αγ. Φιλίππου για το 2010.
Ένα πολύ ενδιαφέρον καλλιτεχνικό ημερολόγιο τοίχου στο οποίο 12 φίλοι της Εκκλησιαστικής Κοινότητας του Αγ. Φιλίππου ανέλαβαν να ζωγραφίσουν και να γράψουν κάτι πάνω στο στίχο του Γ. Σεφέρη από το ποίημα Fog (συλλογή: Στροφή).
Κάθε μήνας του ημερολογίου μας έχει σχεδιαστεί σε 2 σελίδες:
η πρώτη, αναδεικνύει το ζωγραφικό έργο μόνο του σε μαύρο φόντο,
και η δεύτερη (σε ωραίο οικολογικό χαρτί) πέφτει πιο κάτω στο μήκος από την πρώτη ώστε να είναι ορατό κάτω από τη ζωγραφική σελίδα μόνο το ημερολόγιο ενώ στο κομμάτι που αντιστοιχεί πίσω από τη ζωγραφιά υπάρχει το σχετικό κείμενο που συνοδεύει το έργο.
Συμμετέχουν με ζωγραφικά έργα τους και κείμενά τους:
Κώστας Κωνσταντάτος (Ιανουάριος)
Γεώργιος Μπουκουβάλας (Φεβρουάριος)
Ανί Κρικοριάν (Μάρτιος)
Χριστίνα Παπαθέου – Δουληγέρη (Απρίλιος)
Μαρία Ασημακοπούλου – Μακρογκίκα (Μάϊος)
Χρίστος Ξένος (Ιούνιος)
Σταυρούλα Ζιαζοπούλου – Ζάχου (Ιούλιος)
Όλια Λαζαρίδου (Αύγουστος)
Βάσω Γώγου (Σεπτέμβριος)
Φλώρα Βγόντζα (Οκτώβριος)
Πάρης Καλλιντζής (Νοέμβριος)
Βασιλική Νευροκοπλή (Δεκέμβριος)
Επίησς συμμετέχουν με κείμενά τους:
Σταμάτης Ι. Σταματόπουλος
Θεοδώρα Κώνου
Το ημερολόγιο τιμάται στα 15 ευρώ.
Κεντρική διάθεση: Ι. Ν. Αγ. Φιλίππου (στον πεζόδρομο της οδ. Αδριανού, απέναντι από την είσοδο της Αρχαίας Αγοράς) – τηλ. 210-3212580.
Μικρός αριθμός αντιτύπων θα διατίθεται σε επιλεγμένα κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας από τα τέλη Νοεμβρίου.
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ:
Ηλεκτρονικά στη διεύθυνση stavrodromi@gmail.com
Τηλεφωνικά στο 6942895316 (υπεύθυνη: Μαρία Θεοχάρη)
Όλοι όσοι συμμετέχουν στην έκδοση αυτού του ημερολογίου, αποτυπώνοντας τους στοχασμούς τους στο χαρτί μέσα από χρώματα ή λέξεις, προσέφεραν τα έργα τους αφιλοκερδώς για την ενίσχυση του ναού μας.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την ψυχή μας, ελάχιστο είναι αντίδωρο στο πολύτιμο Δώρο της παρουσίας τους και της συνοδοιπορίας τους στη μικρή μας εκκλησιαστική κοινότητα.
σχέση: εικόνα ζωής
Ο Θεός της Εκκλησίας είναι η κοινωνία ελευθερίας και αγάπης τριών προσώπων: του αγαπώντος, του αγαπημένου, του συν-αγαπημένου. Κάθε πρόσωπο χωρίς να συγχέεται με το άλλο – ελευθερία – είναι αυτό που είναι το άλλο – αγάπη. Τα θεία πρόσωπα αλληλοπεριχωρούνται σ΄ ένα ατέρμονο χορό αγάπης: με τον άλλο, δια του άλλου, για τον άλλο. Ελευθερία ως αιώνιο ναι στην αγάπη (βλ. Β΄ Κορ. 1:19) – να ο τρόπος ύπαρξης του Θεού. Γι΄ αυτό και ο άνθρωπος, δημιούργημα αγάπης και ελευθερίας του Θεού, καλείται να κατοπτρίσει και στη σχέση άνδρας και γυναίκας το θεϊκό πρωτότυπο.
Το μυστήριο του ενός-τριαδικού Θεού φωτίζει και το μυστήριο του ενός-δυαδικού ανθρώπου. Εικόνα της τριαδομονάδας, ο άνθρωπος δημιουργείται άρσεν και θήλυ για να βιώσει τον θείο τρόπο ζωής: είναι-προς-τον-άλλο. Αν το αγαπάν και αγαπάσθαι αποτελεί τη ζωή του Θεού, τότε η δωρούμενη και δωροδόχος αγάπη καθίσταται η θεία εικόνα στους ανθρώπους. Όταν ο πλησίον περνά από μένα κι εγώ από τον πλησίον, τότε πραγματοποιούμε με την κοινωνία των προσώπων την ενότητα της ανθρωπίνης φύσεως. Είναι το θαύμα του “ομοουσίου” των μελών του σώματος, όπου ο καθένας δεν είναι μόνο ενωμένος, αλλά όπου όλοι είναι ένας, ο ένας για τον άλλο…
(από το βιβλίο του Σταύρου Σ. Φωτίου “Άνδρας και Γυναίκα: Ο Άνθρωπος”, Ακρίτας 2001)
σχέση
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μου στέλνουν πάντα καρτ-ποστάλ
από νησιά, μαμά.
Κι είναι πολύ συχνά,
μποέμ αρτίστες, μουσικοί,
αμήχανα παιδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Προσφέρουν δώματα με θέα
σε βαθιά νερά.
Τους νιώθω μυστικά,
να επιθυμούν ωκεανούς,
μα πάει η καρδιά ρηχά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα ‘θελα να φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Μ’ αυτοί περνούν, μαμά,
κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Αστέρια που αφήνουν ίχνη
οι νύχτες του έρωτα.
Με βία που ζητά,
ενός αδέσποτου παιδιού
να κλέψει την καρδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα ‘θελα να φέρω κάποιον λίγο πιο κοντά.
Μ’ αυτοί περνούν, μαμά.
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά,
μ΄ένα χαμόγελο που μοιάζει με γκριμάτσα πια.
Κι αφού χτυπούν, μαμά,
μ΄αφήνουν με τα όνειρά μου,
μόνη μου ξανά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Τί θα κερδίσω αν φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Αφού περνούν, μαμά
κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.
Μουσική: Francois Bernheim
Στίχοι: Didier Berbelivien
Ερμηνεία: Patricia Kaas
Απόδοση στίχων στα ελληνικά: Χάρις Αλεξίου
γι΄ αυτά που δε χάνονται στη σκόνη…
αχ η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη,
αχ η ζωή που χάθηκε στη σκόνη,
αχ το φεγγάρι που έσβησε,
τ’ ασημένιο φεγγάρι,
η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη…
η μέρα μου έρημη, κίτρινη μέρα,
χαρές που βουλιάξατε,
πνιγμένες χαρές μου…
ζωή μου που καίγεσαι
στον κίτρινο αέρα,
η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη,
η ζωή που χάθηκε στη σκόνη…
Πού εστιν η του κόσμου προσπάθεια; Πού εστιν η των προσκαίρων φαντασία; Πού εστιν ο χρυσός και ο άργυρος; Πού εστιν των ικετών η πλημμύρα και ο θόρυβος; Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά. Αλλά δεύτε βοήσωμεν τω αθανάτω Βασιλεί: Κύριε, των αιωνίων σου αγαθών αξίωσον τον μεταστάντα εξ ημών, αναπαύων αυτόν εν τη αγήρω μακαριότητι.
(από τα Ιδιόμελα της Νεκρώσιμης Ακολουθίας)
(φωτογραφία: π. Γεράσιμος, Σκήτη Αγ. Πίστης, Ν. Γαλλία)
Čoček
Ο χορός “τσο-τσεκ” πρωτοεμφανίζεται στα Βαλκάνια στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι ρίζες του μουσικού αυτού ρυθμού βρίσκονται στις Οθωμανικές στρατιωτικές μπάντες, οι οποίες εκείνη την εποχή ήταν διασκορπισμένες στα Βαλκάνια, και ειδικότερα στις περιοχές της Σερβίας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Ο ρυθμός αυτός αφομοιώθηκε σταδιακά στις παραδοσιακές μουσικές των περιοχών αυτών και πέρασε από γενιά σε γενιά κυρίως χάρη στους ρόμα, οι οποίοι τον χόρευαν στους γάμους.
Το μουσικό συγκρότημα A Hawk and a Hacksaw (AHAAH) προέρχεται από το Albuquerque, New Mexico, και η μουσική τους επηρεάζεται έντονα από τις παραδοσιακές μουσικές της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων
Δείτε αυτό το βίντεο – είναι ένα παράθυρο σ΄ ό,τι αυτός ο (υπέροχος, ναι…) κόσμος μας τόσο απλόχερα μας φέρνει μέσα από διαφορετικές μουσικές, διαφορετικούς πολιτισμούς, διαφορετικές παραδόσεις… κι όμως όλα ένα Σώμα! Κάθε τέτοιο παράθυρο μας ανοίγει δρόμους για μια ουσιαστική και αληθινή ζωή!
(φωτογραφία: Ισίδωρος Κουτσογιάννης)
ένα βλέμμα…
…τι κοιτάζει; τι μπορεί να λέει;
Περιμένουμε τις σκέψεις σας
στη στήλη των σχολίων!
(ζωγραφική: Βάσω Γώγου)
